Communismos Festival-Συνέδριο

  Το festival-συνέδριο "Communismos" έλαβε χώρα από τις 27-29 Μαϊου στην κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ στη Θεσσαλονίκη.
  Με στόχο "την έξοδο από τον καπιταλισμό" πραγματοποιήθηκε το festival προκειμένου "στο σημερινό περιβάλλον της κρίσης παίρνουμε θέσεις μάχης".
  Αναφέροντας πώς "η κρίση είναι κρίση πειθάρχησης και κοινωνικής ανυποταξίας. Είναι η αδυναμία του κεφαλαίου ως κοινωνική σχέση, ως εμπόρευμα να βρει νέα πεδία επέκτασης υλικά και άυλα. Είναι η αποτυχία των αφεντικών να καθυποτάξουν και να ελέγξουν στο σύνολό τους την κοινωνική αναπαραγωγή, τις ορατές και αόρατες αρνήσεις. Επομένως για την δική τους έξοδο από την κρίση εξαπολύουν τη συνολική τους επίθεση στο μισθό, στην ασφάλιση, στις μεταφορές, στην εκπαίδευση, στην υγεία, στην στέγαση, στα τρόφιμα, στην ενέργεια, στο περιβάλλον" το συνέδριο παρότρυνε τον κόσμο να κάνει ορθές επιλογές προκειμένου να αντεπεξέλθει στις σημερινές επιταγές.
 Πρότεινε ως λύση τον "κομμουνισμό", ως εκείνη την μη εμπορευματική μορφή κοινωνικής οργάνωσης και αναπαραγωγής, η οποία στηρίζεται στην ταξική αλληλεγγύη, σε αυτοθεσμισμένες αντιιεραρχικές κοινότητες αγώνα και αποτελεί τη κοινωνική κινηματική κίνηση, το διαγώνιο διάνυσμα που συνθέτει, συστήνει και γονιμοποιεί τις ταξικές συγκρούσεις. Επίσης ως κομμουνισμό αντιλαμβανόμαστε τη δημιουργία κοινών σχέσεων, δηλαδή εκείνη τη κοινωνική διαδικασία που δημιουργεί και αναπαράγει τα κοινά[2]και παράλληλα αποπεριφράσει τον κλεμμένο απο το κεφάλαιο κοινωνικό πλούτο, καταστρέφοντας τις περιφράξεις που διαχωρίζουν τους προλετάριους από τα μέσα παραγωγής, αναπαραγωγής, διαβίωσης και επικοινωνίας. Ταυτόχρονα ισχυριζόμαστε ότι ο κομμουνισμός των κοινών σχέσεων εμπεριέχει την καταστροφή των έμφυλων κοινωνικών λειτουργιών,  αποσταθεροποιεί το κοινωνικό φύλο και χτίζει δομές κοινωνικής και οικιακής αλληλεγγύης και αναπαραγωγής πέρα από το κυρίαρχο μοντέλο οικογενειακών σχέσεων. Αναπόσπαστο κομμάτι του κομμουνισμού των κοινών σχέσεων αποτελεί η κατάργηση των εθνικών αποκλεισμών που ορθώνουν τα κράτη και το κεφάλαιο (σύνορα, έλεγχοι, λαθραίοι άνθρωποι, μηχανισμοί και διαδικασίες υποτίμησης του παγκόσμιου προλεταριάτου). Αγώνας για τον κομμουνισμό σημαίνει έμπρακτη αμφισβήτηση  του παγκόσμιου καταμερισμού εργασίας  που ο καπιταλισμός επιβάλει μέσα από το έλεγχο και την παρανoμοποίηση των μεταναστευτικών ροών. Επιπλέον, θέση μας είναι ότι απέναντι στον πόλεμο, το φασισμό και πατριωτισμό ως μορφές του κράτους σε κρίση, καθώς επίσης και απέναντι στα διλήμματα των ιδιωτικοποιήσεων του νεοφιλελευθερισμού ή τις κρατικοποιήσεις του νεοκεϋνσιανισμού και τις αφελείς προσδοκίες επιστροφής στο κράτος πρόνοιας, επιλέγουμε την επίθεση σε μισθωτή εργασία, πατριαρχία, ιδιοκτησία και κράτος, και ταυτόχρονα επιλέγουμε τις αγωνιστικές χειραφετηκές κοινότητες που δομούν τα κοινά και τον κομμουνισμό. Μια σημαντική διευκρίνηση που έγινε ήταν πώς με την έννοια του "κομμουνισμού" δεν νοείται ο ολοκληρωτικός κρατικός έλεγχος και η σταλινική ιεραρχία των απολιθωμένων κομμουνιστικών κομμάτων, όπως έχει καταλήξει να σημαίνει (δηλαδή το ακριβώς αντίθετό του) αλλά η συμμετοχή στα κοινά τα οποία κατασκευάζονται, δημιουργούνται, σχηματοποιούνται και αναπαράγονται κάθε φορά μέσα από τις διαδικασίες των κοινών σχέσεων, οι οποίες συγκροτούνται από κοινότητες αγώνα.  

 Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ είχε ως εξής:
1) Παρασκευή 27 Μαΐου:
Κρίση & Ταξικοί αγώνες σε χώρους εργασίας:
· Αναλυτικές προσεγγίσεις για την κρίση και το χρέος ως αδυναμία του κεφαλαίου να αναπαραχθεί και να αντιμετωπίσει την κοινωνική απειθαρχία.
· Οι επιθέσεις των αφεντικών, η γενίκευση της επισφάλειας και ο ρόλος, οι στόχοι οι δυνατότητες και αδυναμίες των αυτόνομων ταξικών εργατικών αγώνων (μελέτη της ταξικής σύνθεσης, της προλεταριακής εμπειρίας και της κυκλοφορίας των αγώνων).
· Δομές εργατικής αυτονομίας (σωματεία βάσης, εργατικές επιτροπές αλληλεγγύης, εργατικές ομάδες, αυτοοργανωμένα ταμεία αλληλεγγύης).


2)Σάββατο 28 Μαΐου:
Αγώνες για τα κοινά και ενάντια σε περιφράξεις· Το νόημα των κοινών και περιφράξεων και η σύνδεσή τους με την κρίση, το φετιχισμό του εμπορεύματος και τη μονιμότητα των διαδικασιών πρωταρχικής συσσώρευσης.
· Κριτική ανάλυση των πολιτικών, μεθόδων, στόχων και προοπτικών των κινήσεων και κινημάτων «δεν πληρώνω» σε μεταφορές, υγειά, ενέργεια (ριζοσπαστικές επαναστατικές ή σοσιαλδημοκρατικές αφομοιωτικές προοπτικές).
· Έμφυλη διάσταση των κοινών και περιφράξεων. Έμφυλη διάσταση των κοινών, οι περιφράξεις στο σώμα, το φύλο, τη σεξουαλικότητα αλλά και η δημιουργία ρωγμών από αντιταυτοτικά κινήματα.
· Πατριωτισμός, φασισμός, σύνορα, έλεγχοι μεταναστευτικών ροών ως εδαφικές, εθνοτικές, ταξικές και ταυτοτικές περιφράξεις. Η κίνηση, οι αγώνες των μεταναστών και η επίθεση στον εθνικό κορμό ως μορφές κοινών σχέσεων για την κατάργηση των φυλετικών, ταξικών και εδαφικών περιφράξεων.


3) Κυριακή 29 Μαΐου:
Δομές κομμουνιστικοποίησης και κοινωνικής αναπαραγωγής· Η μορφή και το θεωρητικό πλαίσιο δικτύων αυτοοργάνωσης στην κίνηση για δημιουργία αυτόνομων ταξικών δομών κοινωνικής αναπαραγωγής και κομμουνιστικοποίησης.
· Τα παραδείγματα εγχειρημάτων αντιπραγματισμού, μη εμπορευματικών μορφών κοινωνικής αναπαραγωγής, κολεκτίβων, αυτοδιαχείρισης των μέσων παραγωγής, αναπαραγωγής και επικοινωνίας.  

Thessaloniki Street Parade!

Και τη φετινή χρονιά οι δρόμοι της Θεσσαλονίκης γέμισαν με μουσική, χορό και τραγούδι εν όψει του καλοκαιριού. Το Street Parade πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 28/5 και η Θεσσαλονίκη ζωντάνεψε για άλλη μια φορά!

To Street Parade πρόκειται για μια μουσική παρέλαση η οποία πραγματοποιείται κάθε χρόνο σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης. Στην Ελλάδα, πραγματοποιείται από το 2008. Στην παρέλαση αυτή, ένα φορτηγό το οποίο φέρει από πίσω του μια ράμπα-σκηνή, φιλοξενεί διάφορα συγκροτήματα και dj's οι οποίοι καθ'όλη τη διάρκεια τη παρέλασης παίζουν μουσική, ενώ παράλληλα από πίσω ακολουθεί το κοινό.

H φετινή διοργάνωση περιλάμβανε τα εξής:

Live bands:

Animanation
Trio Balkano
Bobllywood
63 High
Scab Level
Carbonaras
Ska.G.B.
Voodoo Pie Rats

Dj's & Soundsystems :

Rastayouth
Deej.Morf
Damcase
Dj Booker
Jam Loop
Echoes of Space

Επίσης περιλάμβανε και την προβολή του ντοκιμαντέρ "Debtocracy" ("Χρεοκρατία")

 Αν και το φυλλάδιο της διοργάνωσης έγραφε πως η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 14.33, η καθυστέρηση ήταν σχετικά αρκετή. Γύρω στις 14.30 ο κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται στα γρασίδια του Αστεροσκοπείου, πίσω από την Οικονομική Σχολή του ΑΠΘ. Ο κόσμος που βρισκόταν εκεί ήταν ποικίλος και διαφορετικός- διαφορετικές ηλικίες, ιδεολογίες, στυλ, επάγγελμα- ένα πράγμα όμως τους ένωνε : Η αγάπη για τη μουσική και ο εναλλακτικός αυτός τρόπος διασκέδασης. Ευτυχώς χάρη στο καλό καιρό, τη σκιά των δέντρων και το ευχάριστο κλίμα, η αναμονή ήταν υποφερτή. Όσο ο κόσμος περίμενε την έναρξη της παρέλασης, είχε τη δυνατότητα να απολαύσει την μπύρα του (από το αυτοσχέδιο bar που είχε στηθεί) ενώ παράλληλα άκουγε τον συντονισμό και ρύθμιση των οργάνων.

 Τελικά η παρέλαση ξεκίνησε στις 18.00. Ξεκίνησε από το Αστεροσκοπείο και έστριψε προς τα δεξιά και βγήκε στην Εγνατία.

 Αφού προχώρησε λίγο και βγήκε προς Εγνατία οδό οι πρώτες νότες από τις κονσόλες των Dj άρχισαν να παίζουν. Φυσικά η παρέλαση άρχισε να συγκεντρώνει και τα αρνητικά βλέμματα των οδηγών οι οποίοι εμποδίζονταν, καθώς καταλάμβαναν μεγάλο κομμάτι του δρόμου.

 Φτάνοντας στη Καμάρα, η παρέλαση έκανε μια μικρή στάση. Εκεί έγιναν κάποια τελευταία κουρδίσματα και η πρώτη μπάντα ήταν έτοιμη να ξεκινήσει.

 Έγινε το καλωσόρισμα στο event το οποίο ευχαριστούσε τον κόσμο που συμμετέχει στην παρέλαση είτε ως καλλιτέχνης είτε ως κοινό και τον προέτρεπε να διασκεδάσει. Επίσης έδωσε κουράγιο για την δύσκολο καιρό και τη συμβουλή ποτέ να μην παρατά κανείς τη ζωή και τα όνειρα. Μετά από τα λίγα αλλά εξίσου σημαντικά λόγια, η παρέλαση ξεκίνησε επίσημα!

 Με πανό "Follow the music-Ο κόσμος μας ανήκει: Δημιούργησε, Επικοινώνησε, Ζήσε, η μουσική παρέλαση διέσχισε τους δρόμους της πόλης. Χορός, τραγούδι, γέλιο, αλκοόλ έδωσαν διαφορετικό αέρα στην πόλη- αέρα ζωντάνιας που υπενθύμιζε σε όσους είχαν ξεχάσει ότι μέσα σε κάθε μουντό καιρό υπάρχει ακόμη πάθος για ζωή.

 

Η παρέλαση προχώρησε όλη την Εγνατία, έστριψε στη Δωδεκανήσου και κατέληξε στην Λεωφόρο Νίκης. Από εκεί το Street Parade συνάντησε στο Λευκό Πύργο τους "Αγανακτισμένους", οι οποίοι για 4η συνεχόμενη μέρα επιμένουν στον αγώνα τους- μια ένωση ονείρων και ελπίδας.

 Η παρέλαση έληξε εν τέλει και πάλι στο Αστεροσκοπείο όπου ακολούθησε party μέχρι το πρωί... 

"Ο Θείος Πάπαρος" στη Σ.Θ.Ε.

 Η Θεατρική Ομάδα του Φυσικού Τμήματος ΑΠΘ παρουσίασε την παράσταση  ''Ο Θείος Πάπαρος" του Αουγκούστο Μποάλ στο αμφιθέατρο "Α.Εμπιρικος" στη Σ.Θ.Ε. 

 Το θεατρικό έργο "Ο Θείος Πάπαρος" (Thio patinhas e a pilula) γράφτηκε το 1968, σε μια κρίσιμη  περίοδο για την Βραζιλία και τον κόσμο. Στο έργο του αυτό ο Μποάλ χρησιμοποιεί τη φαντασία του για να δομήσει μια αιχμηρή κοινωνικοπολιτική σάτιρα. Η πραγματικότητα συναντά τα κόμικς και από εκεί ξεπηδά ο Θείος Πάπαρος. Οι άνθρωποι και τα πράγματα περιστρέφονται γύρω από τον Θείο Πάπαρο, τον πανούργο επιχειρηματία της τροπικής Χώρας, ο οποίος μεταχειρίζεται κάθε μέσο για να πλουτίσει. Η ανέχεια, η πείνα, ακόμη και η ανεργία εξοργίζουν τον κόσμο, οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι αντιδρούν... Τι θα συμβεί τελικά όταν η εξουσία θα ζητήσει την επέμβαση των υπερηρώων; Ποιος θα υπερισχύσει;

 Μια άψογη παράσταση από το θεατρική ομάδα του Φυσικού, η οποία κατάφερε να ψυχαγωγήσει τον κόσμο αλλά και να μεταφέρει τα απαραίτητα μηνύματα του έργου. Το έργο, με τον διαχρονικό χαρακτήρα του, προσπαθεί μέσα από τη φαντασία του να αφυπνίσει τον κόσμο και να τον κάνει να σκεφτεί για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Μια επίκαιρη παράσταση η οποία με το χιούμορ της αφενός έκανε τον κόσμο να ξεφύγει λίγο από τη ρουτίνα, αφετέρου να διαπιστώσει πολλά...

Πραγματική δημοκρατία τώρα – Democracia Real Ya

Αυτό που συμβαίνει αυτές τις ημέρες στις κεντρικές πλατείες της Μαδρίτης, της Βαρκελώνης και άλλων μεγάλων ισπανικών πόλεων δεν ήταν δύσκολο να το προβλέψει κάποιος. Όπως δεν είναι δύσκολο να προβλέψει πως θα εξαπλωθεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Η κρίση δεν είναι οικονομική – είναι κρίση βαθύτατα πολιτική. Η δημοκρατία κατάντησε έννοια άνευ περιεχομένου και οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πια πως ζουν σε μια ιδιόμορφη δικτατορία. Τα αιτήματα και τα συνθήματα των Ισπανών που κατέλαβαν τις πλατείες είναι σχεδόν τα ίδια με αυτά που ακούγονται στις διαδηλώσεις στους δρόμους της Αθήνας.

Το μανιφέστο των Ισπανών διαδηλωτών

Είμαστε απλοί άνθρωποι. Είμαστε σαν εσάς: τους ανθρώπους, που ξυπνούν κάθε πρωί για να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να βρουν δουλειά, άνθρωποι που έχουν οικογένεια και φίλους. Οι άνθρωποι, που δουλεύουν σκληρά κάθε ημέρα για να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον για τους γύρω τους.

Μερικοί από μας θεωρούνται προοδευτικοί, άλλοι συντηρητικοί. Μερικοί από εμάς πιστεύουν στο Θεό, μερικοί όχι. Μερικοί από εμάς έχουν σαφώς καθορισμένες ιδεολογίες, άλλοι είναι απολιτίκ, αλλά είμαστε όλοι ανήσυχοι και εξοργισμένοι για τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές που βλέπουμε γύρω μας: τη διαφθορά ανάμεσα σε πολιτικούς, επιχειρηματίες, τραπεζίτες, αφήνοντας μας αβοήθητους, χωρίς φωνή.

Αυτή η κατάσταση έχει γίνει κανονικά, μια καθημερινή ταλαιπωρία, χωρίς ελπίδα. Αλλά αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, μπορούμε να την αλλάξουμε. Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τα πράγματα, ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε μια καλύτερη κοινωνία μαζί. Ως εκ τούτου,υποστηρίζουμε ότι:

Οι προτεραιότητες για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία του πολιτισμού, η βιωσιμότητα και η ανάπτυξη, η ευημερία και η ευτυχία των ανθρώπων.

Αυτά είναι αναφαίρετες αξίες που πρέπει να ισχύουν στην κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, την απασχόληση, τον πολιτισμό, την υγεία, την εκπαίδευση, την πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, καθώς και τα δικαιώματα των καταναλωτών για μια υγιή και ευτυχισμένη ζωή.

Η τρέχουσα κατάσταση της κυβέρνησης και του οικονομικού μας συστήματος, δεν φροντίζουν αυτά τα δικαιώματα, και με πολλούς τρόπους αποτελούν εμπόδιο για την πρόοδο της ανθρωπότητας.

Η δημοκρατία ανήκει στο λαό το οποίο σημαίνει ότι η κυβέρνηση αποτελείται από κάθε έναν από εμάς. Ωστόσο, στην Ισπανία, τα περισσότερα μέλη της πολιτικής τάξης δεν μας λαμβάνουν καν υπόψη. Οι πολιτικοί θα πρέπει να μεταφέρουν τη φωνή μας στα θεσμικά όργανα, διευκολύνοντας την πολιτική συμμετοχή των πολιτών μέσω άμεσων καναλιών, κάτι που θα προσφέρει το μεγαλύτερο όφελος για την ευρύτερη κοινωνία. Ο ρόλος τους είναι να πλουτίσουν και να ευημερούν εις βάρος μας, που είμαστε απλοί θεατές της δικτατορίας των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων που έχουν στην κατοχή τους στην εξουσία μέσω του δικομματισμού των PP & PSOE.

Η επιθυμία για εξουσία και η συσσώρευση της σε λίγους δημιουργεί ανισότητα, ένταση και αδικία, η οποία οδηγεί στη βία, την οποία εμείς απορρίπτουμε.Το πεπαλαιωμένο και αφύσικο οικονομικό μοντέλο ωθεί την μηχανή της κοινωνίας σε έναν συνεχόμενο κύκλο όπου οι λίγοι πλουτίζουν και οι πολλοί γίνονται φτωχότεροι. Μέχρι την κατάρρευση.

Η θέληση και ο σκοπός του ισχύοντος συστήματος είναι η συσσώρευση του χρήματος, όχι όσον αφορά την απόδοση και την ευημερία της κοινωνίας. Σπαταλώντας πόρους, μολύνοντας τον πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και δυσαρεστημένους πολίτες.

Οι πολίτες είναι τα γρανάζια μιας μηχανής σχεδιασμένης για να εμπλουτίσει μια μειοψηφία η οποία δεν αφορά τις ανάγκες μας. Είμαστε ανώνυμοι, αλλά χωρίς εμάς τίποτε από αυτά δεν θα υπήρχε, γιατί εμείς κινούμε τον κόσμο.

Αν ως κοινωνία δεν μάθουμε να εμπιστευόμαστε το μέλλον μας, ζώντας σε μια ανεξέλεγκτη οικονομία η οποία δεν επιστρέφει ποτέ τον παραγόμενο πλούτο στους περισσότερους, δεν θα μπορέσουμε να εξαλείψουμε τις αδικία απ’ την οποία υποφέρουμε.

Χρειαζόμαστε μία ηθική επανάσταση. Αντί να τοποθετούμε τα χρήματα πάνω τους ανθρώπους, ας τα φέρουμε στην υπηρεσία των ανθρώπων. Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα. Δεν είμαι ένα προϊόν αυτού που αγοράζω ,του λόγου για τον οποίο το αγοράζω, ούτε αυτού από τον οποίο το αγοράζω.

Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.

Νομίζω ότι μπορώ να τα αλλάξω.

Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.

Γνωρίζω ότι μαζί μπορούμε .

Γνωρίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.

Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.

Πηγή: 

http://pitsirikos.net/2011/05/%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%8E%CF%81%CE%B1-democracia-real-ya/

Εκτός εντατικής ο Γιάννης Καυκάς

Στο νευροχειρουργικό τμήμα του νοσοκομείου στην Νίκαια νοσηλεύεται πλέον ο Γ. Καυκάς ο οποίος βγήκε από τη από τη ΜΕΘ. Είχε δεχθεί χτυπήματα από αστυνομικούς στο κεφάλι.

Εκτός της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας βρίσκεται πλέον ο 31χρονος Γιάννης Καυκάς, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά από αστυνομικό κατά την πορεία της ΓΣΕΕ την περασμένη Τετάρτη.

Οι γιατροί του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας κρίνουν ικανοποιητική την πορεία της υγείας του αν και ο γιάννης παρέμεινε εννέα ημέρες στη ΜΕΘ.

Πλέον νοσηλεύεται στο Νευροχειρουργικό Τμήμα του Νοσοκομείου. Σύμφωνα με τους γιατρούς του, κουνά τα πόδια και τα χέρια του και έχει αρχίσει να επικοινωνεί με το περιβάλλον.

Όσο για τον αστυνομικό ή τους αστυνομικούς οι οποίοι χτύπησαν βάναυσα τον 31χρονο, δεν έχουν ακόμα βρεθεί παρά την έρευνα που διεξάγεται.

Πηγή: http://news247.gr/ellada/epikoinwnei_me_to_perivallon_o_diadhlwths.868027.html

Στη Βουλή το καλοκαίρι ο νόμος για τα πανεπιστήμια

Μέσα στο καλοκαίρι αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή και να ψηφιστεί το νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Από τον Ιούλιο θα αρχίσει η συζήτηση για την αναδιάρθρωση των τμημάτων των ΤΕΙ, δήλωσε η υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου.

Μέσα στο καλοκαίρι αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή και να ψηφιστεί το νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πρόκειται για τις γνωστές διατάξεις περί διοικήσεων των πανεπιστήμιων και των τεχνολογικών ιδρυμάτων.

Όμως, για την αναδιάρθρωση των τμημάτων, κυρίως στα ΤΕΙ, όπου πρόσφατα το υπουργείο Παιδείας αποφάσισε να μη γίνουν δεκτοί εισακτέοι σε 24 τμήματα, ο διάλογος θα αρχίσει μέσα στον Ιούλιο.

Η υπουργός, Άννα Διαμαντοπούλου, από τη Λαμία, όπου βρέθηκε το βράδυ της Παρασκευής, προσδιόρισε ότι θα έχει ξεκινήσει στις 15 Ιουλίου.

Η ίδια απέφυγε να αποκαλύψει περισσότερα, ενώ κατά τη διάρκεια της ομιλίας της σε κομματική συγκέντρωση στη Λαμία και απαντώντας σε ερώτηση για την πιθανότητα ίδρυσης και νέων σχολών, σημείωσε:

«Δεν πρόκειται να ιδρυθεί καμία σχολή, γιατί δεν έχουμε ούτε τα χρήματα, αλλά ούτε μπορούμε να κάνουμε και προσλήψεις».

Αντίθετα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο για την αναδιάρθρωση των πανεπιστημιακών τμημάτων, γιατί, όπως είπε, «υπάρχουν περιοχές, όπου συσσωρεύονται πάρα πολλά τμήματα χωρίς να υπάρχουν δυνατότητες να τα φιλοξενήσουν οι πόλεις».

Η κ. Διαμαντοπούλου, τόσο σε δηλώσεις της, όσο και κατά τη διάρκεια της ομιλίας της, άφησε να εννοηθεί ότι το βασικό στοιχείο της μεταρρύθμισης θα είναι οι αλλαγές στη διοίκηση των ΑΕΙ.

Πηγή: http://www.alterthess.gr/content/%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AE-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9-%CE%BF-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B9%CE%B1

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο του ΑΠΘ

Πολλά ερωτήματα εγείρονται όσον αφορά τη διαχείριση των κονδυλίων στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς την ώρα που ο νεοεκλεγείς πρύτανης, Γιάννης Μυλόπουλος εκπέμπει σήμα κινδύνου για τη βιωσιμότητα του ιδρύματος, έρχονται στη δημοσιότητα στοιχεία που πιστοποιούν αμοιβές σε ημέτερους και ιδιαίτερη μισθολογική μεταχείριση στην προσωπική του γραμματέα.
Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου βροντοφωνάζει για περικοπές στην κρατική χρηµατοδότηση, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος αδυναµίας λειτουργίας του ΑΠΘ  ακόμη και µέσα στον Ιούνιο. Ωστόσο, ο τοπικός Τύπος και blogs, όπως το taxalia, «βοούν» περί υπέρογκων αμοιβών σε στενούς του συνεργάτες, αλλά και στη γραμματέα του, η οποία αμείβεται με το ποσό των 3.100 ευρώ –που χορηγείται από την έναρξη της πρυτανικής του θητείας- όσο δηλαδή ο μισθός ενός τακτικού καθηγητή. Γεγονός… ανεξήγητο!
Ο κ. Μυλόπουλος ενέκρινε παράνομες πληρωμές στον εαυτό του, τους αντιπρυτάνεις και το προσωπικό του γραφείου του, από χρήματα της Επιτροπής Ερευνών του Αριστοτελείου.
Σύμφωνα με έγγραφο που αναρτήθηκε στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», η μόνιμη μηνιαία αμοιβή της τάξης των 3.100 ευρώ, η οποία καταβάλλεται από την έναρξη της πρυτανικής θητείας, αφορά την Ε.Τ, προσωπική γραμματέα του κ. Μυλόπουλου.

Εδώ εγείρονται τα εξής ερωτήματα:

• Ποιο ακριβώς είναι το ερευνητικό έργο για το οποίο πληρώνεται κάθε μήνα με το ποσό των 3.100 ευρώ (πέραν προφανώς του μισθού της, που δεν περνά από τη Διαύγεια);
• Εν μέσω, λοιπόν, καιρών λιτότητας για όλους, δεν προκύπτει ηθικό ζήτημα;

Επίσης, υπάρχουν καταγγελίες βάσει των οποίων καταβάλλονται ποσά από 500 - 1500 ευρώ σε άτομα τα οποία ήδη πληρώνονται ως συνεργάτες της πρυτανείας, ως γραμματείς, οδηγοί, νομικοί σύμβουλοι και στελέχη του γραφείου τύπου.

Τα χρήματα αυτά, όπως φαίνεται στα έγγραφα, αποδεικνύουν ότι τα «εξτραδάκια» που έδινε ο γενναιόδωρος κύριος Μυλόπουλος, προέρχονται από την Επιτροπή Ερευνών του Πανεπιστημίου! 

Σπατάλη.. για δημόσιες σχέσεις

Οι δαπάνες του Ειδικού Λογαριασμού Έρευνας, πρέπει να καλύπτουν υποτροφίες υποψήφιων διδακτόρων και μεταδιδακτορικών για έρευνα. Φαίνεται όμως, ότι ένα μέρος πηγαίνει για πληρωμή υπερωριών της γραμματείας και στις δημόσιες σχέσεις για προβολή του Πανεπιστημίου.

Παραιτήσεις και προβληματισμός στην πανεπιστημιακή κοινότητα

Αναστάτωση έχει προκαλέσει στην πανεπιστημιακή κοινότητα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης η ανάρτηση στην ιστοσελίδα «Διαύγεια» στοιχείων που δείχνουν ότι ο πρύτανης και οι αντιπρυτάνεις αμείβονται από προγράμματα χρηματοδοτούμενα από τα αποθεματικά του Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων Ερευνας (ΕΛΚΕ) του ιδρύματος.

Ήδη παραιτήθηκε και η δεύτερη αντιπρύτανης, από τον δεύτερο μισθό που ελάμβανε με απόφαση του πρύτανη, θορυβούμενη από τις επιπτώσεις που θα είχε η έκταση του θέματος.

Αν και ο πρύτανης κ. Ιωάννης Μυλόπουλος κάνει λόγο για νόμιμες αλλά και ηθικές ενέργειες, πανεπιστημιακοί τονίζουν ότι ανακύπτει ζήτημα ηθικής τάξης.

Πώς μπορεί ο πρύτανης να αποζημιώνεται για τη διερεύνηση και αξιολόγηση του έργου του ιδρύματός του; Ως πρύτανης με τι θα ασχολούνταν; Είναι δυνατόν η αντιπρύτανης Έρευνας να αποζημιώνεται για την ανάπτυξη της έρευνας; Ο αντιπρύτανης Οικονομικού μπορεί να αμείβεται για τη στρατηγική του αναπτυξιακού προγράμματος;


Πηγή: http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=313159&cid=4

18 Μαϊου-"άσκηση καθήκοντος"

Η 18η Μαϊου ήταν η καθορισμένη μέρα για την διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών στα πανεπιστήμια. Αφίσες παντού, κείμενα, εκλογο-απολογιστικές συνελεύσεις, "φιλικά τηλεφωνήματα" καλούσαν στην άσκηση του καθήκοντος από τους φοιτητές. Η ψηφοφορία ξεκινούσε στις 08:00 και έληγε στις 20:00, ενώ η καταμέτρηση των ψήφων πραγματοποιήθηκε γύρω στις 21:00.
Τα αποτελέσματα αναφορικά με τα τμήματα του Α.Π.Θ. είναι τα εξής:

Αγγλικό: 61.74% ΔΑΠ
Γαλλικό: 40.91% ΠΑΣΠ
Βιολογικό: 44.74% ΔΑΠ
Αρχιτέκτονες-Μηχανικοί: 45.25% ΕΑΑΚ
Γεωπονία: 57.8% ΔΑΠ
Γεωλογικό: 32.96% ΔΑΠ
Ηλεκτρολόγοι-Μηχανικοί: 28.5% ΠΚΣ
Πληροφορική: 38.74% ΔΑΠ
Πολιτικό: 45.57% ΔΑΠ
Νηπιαγωγών: 60.59% ΔΑΠ
Παιδαγωγικό: 36.55% ΔΑΠ
Ιταλικό: 70.27% ΠΑΣΠ
Κτηνιατρική: 33.33% ΠΑΣΠ
Ιστορικό-αρχαιολογικό: 48.74% ΠΑΣΠ
Μαθηματικό: 40.61% ΔΑΠ
Οικονομικό: 44.04% ΠΑΣΠ
Νομική: 37.28% ΔΑΠ
ΜΜΕ: 40.83% ΠΑΣΠ
Οδοντιατρική: 51.04% ΔΑΠ
Τοπογράφοι μηχανικοί: 45.45% ΠΑΣΠ
ΤΕΦΑΑ: 74.52% ΔΑΠ
Φαρμακευτική: 75.25% ΔΑΠ
Φιλοσοφικό-παιδαγωγικό: 59.69% ΔΑΠ
Φυσικό: 22.81% ΠΚΣ
Χημικοί-μηχανικοί: 28.04% ΔΑΠ
Χημικό: 45.63% ΔΑΠ

Με μια πρόχειρη εκτίμηση, τα αποτελέσματα δείχνουν σημαντική πτώση της ΠΑΣΠ και αύξηση της ΔΑΠ εν συγκρίσει με τα περσινά αποτελέσματα- οι δύο αυτές παρατάξεις εξακολουθούν να αποτελούν τις δύο "κυρίαρχες" παρατάξεις στα πανεπιστήμια.
Παρ' όλα αυτά παρατηρήθηκε υψηλό ποσοστό αποχής από τις φετινές εκλογές, γεγονός που "μαρτυρά" πολλά. Οι φοιτητές έχουν απιβδήσει από τις παρατάξεις. Ωστόσο εκλογές συνεχίζουν να διεξάγονται. Και για ποιο λόγο; Στην ουσία είναι ένας "διαγωνισμός" διεκδίκησης εδρών στα Δ.Σ. Και το ποσοστό των ατόμων που ψηφίζει στις συνελεύσεις δεν αποτελεί απαραίτητα αντιπροσωπευτικό δείγμα των φοιτητών. Και ποια η ουσία ύπαρξης παρατάξεων; Ποια η ουσία πραγματοποίησης συνελεύσεων τη στιγμή που έχουν καταντήσει χώρος αντιπαράθεσης μεταξύ κομμάτων; Ένας από τους λόγους απαξίωσης των συνελεύσεων από τους φοιτητές είναι αυτός. Οι συνελεύσεις θα έπρεπε να αποτελούν όργανο λήψης αποφάσεων και διαλόγου μεταξύ των φοιτητών, γεγονός που θα καταργούσε την ύπαρξη παρατάξεων και ενδεχομένως να εξασφαλιζόταν κατά ένα μέρος μια πιο ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου. Αντί οι φοιτητές να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο και το νόημα των συνελεύσεων, είτε αδρανούν, θεωρώντας πως με την απάθεια δίνουν λύση στο πρόβλημα είτε εξακολουθούν να υποστηρίζουν παρατάξεις και τους επακόλουθους άχρηστους θεσμούς τους. Καταντούν έρμαια της μοίρας τους, επιρρίπτοντας τις ευθύνες σε κάποιον άλλο και φυσικά περιμένουν κάποιον άλλο να τους "σώσει" από αυτή την κατάσταση....

Ακούστε καλά αυτόν τον ήχο

Οι μηχανοκίνητοι “έλληνες” της θεσμικής συμμορίας που λέγεται ΕΛ.ΑΣ μαρσάρουν και βάζουν τις σειρήνες για εκφοβισμό. Δεν νομίζω ότι είναι μόνο για τον εκφοβισμό της πορείας αλλά κυριότερα για τον εκφοβισμό αυτών που δεν είναι στη πορεία.

Ακούστε καλά αυτόν τον ήχο λοιπόν.

Είναι ο ήχος του Λάτση, του Βαρδινογιάννη, του Μπόμπολα, του Αλαφούζου του Βωβού και του Βγενόπουλου.

Είναι ο ήχος των εισαγωγέων όπλων, δακρυγόνων και πολεμικού υλικού.

Είναι ο ήχος του Πρετεντέρη, του Ψυχάρη, του Μεμή, του Κουρή, του Καψή, του Λαμπρόπουλου, της Τρέμη, της Τατιάνας, του Τριανταφυλόπουλου και του Σόμπολου.

Είναι ο ήχος των δεκάδων συνανθρώπων που αυτοκτονούν υπό το βάρος πιέσεων εισπρακτικών τραπεζών και τοκογλύφων, των εκατοντάδων οικογενειών που χάνουν τα σπίτια τους σε πλειστηριασμούς.

Είναι ο ήχος της Σοφοκλέους, των θεσμικών επενδυτών, του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου εντός και εκτός Ελλάδας, των λαμογιών, των εταιριών αξιολόγησης.

Είναι ο ήχος των χιλιάδων απολυμένων, της τρομοκρατίας της Vodafone και της wind, των λαμπρών διαφημιστικών με το κινητό στο χέρι την ώρα που απειλούνται εργαζόμενοι-ες στα κεντρικά των πολυεθνικών, σύγχρονοι σκλάβοι των εταιριών εύρεσης “εργασίας”.

Είναι ο ήχος των ακροδεξιών  site του διαδικτύου που καλούν σε πογκρόμ και φιλοξενούν σχόλια που καλούν στην υιοθέτηση της πρακτικής των εκτελέσεων “αντιφρονούντων”, ξένων και ντόπιων, την ώρα που ψεκάζουν ψέμματα για αεροψεκασμούς, ufo, την έλευση των εξωγήινων και πουλάνε ξένες μεταφράσεις αμερικάνων τρελών, 6βιβλία 10 ευρώ.

Είναι ο ήχος της ΓΣΕΕ του Παναγόπουλου και των εργατοπατέρων που δεν θέλουν να αποφασίζουμε εμείς τι θα κάνουμε στα σωματεία μήπως δεν πάει μπροστά η κομματική τους μπίζνα και τα εκλογικά κουκιά.

Είναι ο ήχος των μαχαιροβγαλτών που ξεκοιλιάζουν ανθρώπους υπό τα βλέματα των ΜΑΤ και των ασφαλιτών. Των μπράβων νυχτερινών κέντρων, των νταβατζήδων, των μεγαλεμπόρων ναρκωτικών, των real estate managers του κέντρου των Αθηνών.

Είναι ο ήχος των σχολείων που οι καλοί καθηγητές δεν ξέρουν τι να κάνουν μπροστά στην απάθεια, τον ωχαδελφισμό και τον ρατσισμό των διευθυντάδων. Της βίας που κουβαλάνε τα παιδιά μαζί τους ακόμα και στο δημοτικό..αλλά πότε δε φταίει η τηλεόραση γιατί μετά κοιμούνται.

Είναι ο ήχος των μεταλλείων Χαλκιδικής, της καμένης Ηλείας, της Πάρνηθας, των τοπικών μαφιόζων που τα βρίσκουν με κατασκευαστικές και πολυεθνικές κατασκευής πολυτελών resorts. Του Κοζλοντούι, του Ακούγιου και της Ακαδημίας Αθηνών σε πλήρη ευθυγράμμιση με τα επιχειρήματα του πυρηνικού λόμπι. Των ψαριών του Αιγαίου που σπανίζουν και της αρκούδας της Ηπείρου που απειλείται. Των “δημοσιογράφων” παπαγάλων της bionova και της mosanto στην Ελλάδα.

Είναι ο ήχος της κωλοελλάδας που μαρσάρει, παρκάρει όπου να ναι, δε γουστάρει ανάπηρους στο δρόμο της, χέζει κλάνει και ξερνάει κυρίαρχη ιδεολογία του ατομισμού, του ξερολισμού και της τζάμπα άποψης που άκουσε από δεύτερο χέρι στα τηλεπαράθυρα.

Είναι ο ήχος των νοσοκομείων που θα κλείσουν, των σχολών που κλείνουν, των μονάδων χημειοθεραπείας που κλείνουν.

Είναι ο ήχος που σκεπάζει τον ήχο της Ελλάδας των παιδιών με ένα μικρόφωνο στο χέρι που λένε ρίμες, με μια κιθάρα που αξίζουν περισσότερο από τους επιχειρηματίες τραγουδοποιούς της ΑΕΠΙ, των φανζίν, των ποιητών, των κινηματογραφικών προβολών, των κόμιξ, των μικρών εκδοτικών, των φοιτητών στην έρευνα, των αρχιτεκτόνων που σιχαίνονται των Βωβό και παίρνουν 800 το μήνα, των ζωγράφων, των φωτογράφων της αστικής κατάντιας…. του Γιάννη που έβγαζε φωτογραφίες και τώρα χαροπαλεύει επειδή κάποιος μπάτσος είχε “δικαίωμα” στην “εργασία”.

Είναι ο ήχος μιας βόμβας που πέφτει στο Ιράκ “μεταφρασμένος” στα δικά μας ελληνικά επταετίας. Είναι ο ήχος των βασανιστηρίων στο Γκουαντάναμο που είναι ένα τσιγάρο δρόμος από τα κεντρικά της ΓΑΔΑ. Της συνεχούς χρηματοδότησης της κρεατομηχανής. Γιατί για την κρεατομηχανή, λεφτά υπάρχουν.

Είναι ο ήχος της εργατικής τάξης που αρνείται τον εαυτό της γιατί έχει μια κάποια μικρο-ιδιοκτησία και της είπαν ότι τα παιδιά της θα γίνουν “στελέχη”… που θα κάνει τα πάντα για να σώσει το δικαιωμά της στην μικροαστική ιδεολογία.

Αυτός ο ήχος είναι και επιλογή μας. Αλλά είναι και το τίμημα της στάσης μας απέναντι στα πράγματα.

Τώρα θέλω να ρωτήσω … αυτό το τίμημα άξιζε τόσο πολύ να το πληρώσουμε ;

Πηγή: http://parallhlografos.wordpress.com/2011/05/13/%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AC-%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%AE%CF%87%CE%BF/

"Άγνωστοι" μαχαίρωσαν αλλοδαπό

Άγνωστοι σκότωσαν με μαχαίρια αλλοδαπό υπήκοο Μπαγκλαντές, μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα, στη διασταύρωση των οδών Στρατηγού Καλάρη και Κωνσταντινίδη, στα Κάτω Πατήσια.

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία που έγιναν γνωστά από την αστυνομία, τον αλλοδαπό καταδίωξαν δύο άγνωστοι που επέβαιναν σε δίκυκλο, οι οποίοι όταν τον έφτασαν τον τραυμάτισαν με τα μαχαίρια και τράπηκαν σε φυγή. Ο 21χρονος διακομίσθηκε σε νοσοκομείο που διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Τα κίνητρα της δολοφονίας δεν έχουν εξακριβωθεί, αλλά σύμφωνα με αξιωματικούς της αστυνομίας ερευνάται και το ενδεχόμενο ρατσιστικής επίθεσης, με βάση κάποιες μαρτυρίες ότι οι δράστες μιλούσαν ελληνικά.

Προανάκριση για την υπόθεση διενεργεί η Ασφάλεια Αττικής.

Πηγή:http://news247.gr/ellada/agnwstoi_maxairwsan_allodapo_sta_katw_pathsia.859281.html

Περί Απεργίας...

Σε 24ωρη απεργία κατά του Μνημονίου και των μέτρων λιτότητας που έχουν επιβληθεί αλλά και της νέας επιτήρησης που σχεδιάζεται για τη χώρα κατέβηκαν όλοι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στις 11/5. Όλοι;

  Αν συμμετείχε κανείς στην πορεία (στη Θεσσαλονίκη τουλάχιστον) θα παρατηρούσε δύο πράγματα: από τη μια πλευρά του δρόμου τους διαδηλωτές και από την άλλη πλευρά τον κόσμο που περπατούσε αμέριμνος σαν να επρόκειτο για άλλη μια απλή συνηθισμένη μέρα... Τι συμβαίνει αναρωτιέται κανείς; Οι απεργιακές κινητοποιήσεις και οι διαδηλώσεις αφήνουν πλέον τον κόσμο ασυγκίνητο; Θαρρεί κανένας ότι αποτελεί καθημερινή δραστηριότητα; 

  Η απεργιακή κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε για να εκφραστεί η οργή κατά του Μνημονίου, κατά των επερχόμενων μέτρων λιτότητας που πρόκειται να ανακοινωθούν και να εξαθλιώσουν ακόμη περισσότερο τον κόσμο, υπέρ της προάσπισης εργατικών-ανθρώπινων δικαιωμάτων... Παρ'όλα αυτά ο κόσμος που συμμετείχε στην πορεία ήταν ελάχιστος. Αναρωτιέται κανείς, μόνο τόσοι λίγοι εργαζόμενοι υπάρχουν; Φυσικά και όχι! Υπήρχε αρκετός άλλος κόσμος ο οποίος πήγε στη δουλεία του κανονικά, σαν να μην έμαθε ποτέ για την απεργία. Γιατί όμως;

  Θα μπορούσε κανείς να πει πως δεν θέλησε να συμμετάσχει στην απεργία-δεκτό και σεβαστό. Επίσης αρκετοί δεν συμμετείχαν καθώς λόγω του δύσκολου κλίματος που επικρατεί δεν ρισκάρουν να χάσουν το μεροκάματο ακόμη και μιας ημέρας- επίσης κατανοητό. Υπάρχουν γενικότερα πολλοί λόγοι για τους οποίους δεν συμμετείχε κόσμος. Ακόμη όμως και αυτοί που συμμετείχαν στην απεργία που ήταν στην πορεία; Έχει κανείς συνειδητοποιήσει για πιο λόγο πραγματοποιούνται οι απεργίες και οι πορείες;

  Οι απεργίες και οι πορείες ΔΕΝ πραγματοποιούνται για να ξεκουραστεί ο κόσμος. ΔΕΝ πραγματοποιούνται για να χάσουν οι φοιτητές και οι μαθητές μάθημα. ΔΕΝ πραγματοποιούνται για να ταλαιπωρηθεί ο κόσμος. ΔΕΝ πραγματοποιούνται γιατί "δεν έχει κανείς τι να κάνει"! Τουλάχιστον για μερικούς δεν σημαίνει αυτό.

  Ο κόσμος ζητά απεγκλωβισμό από την δεινή αυτή κατάσταση, όμως τι κάνει στην πραγματικότητα; Οι περισσότεροι δυστυχώς παραμένουν απλά στα παράπονα αντί να προχωρήσουν στην πράξη. Πολλοί λένε: "Με μια μέρα απεργία δεν γίνεται τίποτα-αν δεν παραλύσουν τα πάντα συνεχόμενα για αρκετό καιρό δεν γίνεται τίποτα-οπότε δεν υπάρχει λόγος να γίνει μια 24ωρη απεργία". Η άποψη αυτή είναι ορθή. Πώς όμως θα παραλύσουν τα πάντα αν δεν υπάρχει μαζική συμμετοχή; Πώς θα καταλάβει ο εκάστοτε πολιτικός την αγανάκτηση του κόσμου, όταν στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μόνο οι ίδιοι κάθε φορά; Πότε θα κατανοήσει ο κόσμος ότι πρέπει να πάψει να στρέφεται εναντίον των απεργών-διαδηλωτών και να στραφεί εναντίον των πραγματικών υπεύθυνων που εξωθούν σε τέτοιες καταστάσεις; 

  Δυστυχώς οι περισσότεροι δεν έχουν μάθει να ψάχνουν, να βλέπουν, να ακούν, να σκέφτονται, να δρουν. Έχουν μάθει να επαναπαύονται στο ελάχιστο και να δέχονται ότι τους παρουσιάζεται. Περιμένουν κάποιον άλλο να τους σώσει..Μέρα με την μέρα μετατρέπονται σε υποχείρια των ΜΜΕ και δρουν ανάλογα με επιταγές άλλων-μετατρέπονται σε φορείς εξυπηρέτησης συμφερόντων. Φαινόμενα όπως π.χ. η βία εναντίον απλών ανθρώπων ηχεί ως απλή είδηση της στιγμής. Τι περιμένουν όλοι για να ξυπνήσουν, να καταλάβουν τι συμβαίνει;Τι;

Η παρούσα συνέντευξη παρουσιάζει ορισμένες από τις αλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί στο χώρο της εκπαίδευσης. Η Αρετή Δανιήλ είναι απόφοιτος του Φ.Π. ΑΠΘ με μεταπτυχιακό στη Διοίκηση και οργάνωση εκπαίδευσης (Brunel University, London) καθώς και στη Συμβουλευτική Ψυχολογία (Brunel University, London).Η οργανική της θέση είναι ως φιλόλογος στο ΓΕΛ Ν.Τριγλιας Χαλκιδικής. Ευχαριστώ πολύ για τη βοήθειά της.




-Μια χρονιά "έντονη" σχετικά με θέματα παιδείας-αλλαγές που συζητιούνται και πρόκειται να προκαλέσουν -ήδη προκαλούν- αντιδράσεις. Εν συντομία;
Α.Δ: Οι αλλαγές που συζητιούνται αλλά δεν έχουν πραγματοποιηθεί ακόμη αφορούν τον τρόπο χρηματοδότησης των ΑΕΙ και τον τρόπο εισαγωγής σε αυτά. Οι πιο άμεσα και προγραμματισμένες αλλαγές προς το παρόν αφορούν το πρόγραμμα σπουδών και τις μετατροπές στον τρόπο απόκτησης απολυτηρίου από το Λύκειο.


-Πείτε μας λίγα λόγια για τον τρόπο απόκτησης απολυτηρίου.
Α.Δ: Μέχρι και πέρυσι για να αποκτήσει κάποιος απολυτήριο Λυκείου έπρεπε να δώσει εξετάσεις σε όλα τα μαθήματα-Γενικής Παιδείας αλλά και τα έξι των Πανελλαδικών εξετάσεων. Από το βαθμό που συγκέντρωνε από τις εξετάσεις των Πανελλαδικών, των ενδοσχολικών και τον προφορικών προέκυπτε ο βαθμός απολυτηρίου. Τώρα πλέον, όσοι επιθυμούν να πάρουν απολυτήριο, δηλώνουν ένα μήνα πριν -σε περίπτωση που δεν θέλουν να εξεταστούν σε πανελλαδικό επίπεδο- ότι θα εξεταστούν μόνο σε ενδοσχολικές εξετάσεις.


-Έχει κάποιες επιπτώσεις αυτή η αλλαγή;
Α.Δ: Κατά τη γνώμη μου είναι θετικό το να δίνεται η επιλογή στους μαθητές που δεν επιθυμούν να δώσουν Πανελλαδικές εξετάσεις, να αποκτήσουν απολυτήριο μόνο με ενδοσχολικές εξετάσεις. Απλά στην παρούσα φάση, η συγκεκριμένη αλλαγή πραγματοποιήθηκε σχετικά αργά και δεν είχαν ενημερωθεί όλοι έγκαιρα- η μόνη επίπτωση είναι πως οι αδικούνται κατά κάποιον τρόπο οι μαθητές που δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις, καθώς μοριοδοτήθηκαν όλοι οι μαθητές με καλούς βαθμούς προκειμένου να βοηθηθούν για το τέλος, και το αποτέλεσμα τώρα θα είναι πως όλοι οι μαθητές θα έχουν όλοι έναν υψηλό βαθμό απολυτηρίου.


-Νιώθουν αδικημένοι καθώς δεν έχουν καταβάλει τον ίδιο κόπο-μάλιστα.Σχετικά με το πρόγραμμα σπουδών; 
Α.Δ: Θα αλλάξουν οι τρεις υπάρχουσες κατευθύνσεις-θεωρητική, θετική και τεχνολογική. Θα υπάρχει μια κατεύθυνση παρόμοια με αυτή της θεωριτικής, μια αντίστοιχη της θετικής και μια που θα ονομάζεται οικονομική. Η επιλογή θα γίνεται πάλι από τη Β' Λυκείου αλλά αλλάζουν τα μαθήματα-παραδείγματος χάρη οι πιο "έντονες" αλλαγές στα μαθήματα είναι ότι στη κατεύθυνση της θεωρητικής το μάθημα των Λατινικών γίνεται μάθημα επιλογής, ενώ δίνεται βαρύτητα στο μάθημα της φιλοσοφίας, ενώ την Τεχνολογική κατεύθυνση-νυν Οικονομική- δεν θα υπάρχει καθόλου πληροφορική. Γενικότερα η πληροφορική θα απουσιάζει από το Λύκειο- θα υπάρχει κυρίως στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο.


-Θα απουσιάζει η πληροφορική από το Λύκειο και κυρίως τις κατευθύνσεις; Και τα άτομα που ενδιαφέρονται να εισαχθούν σε μια σχολή πληροφορικής;
Α.Δ: Ακριβώς-Θα μπαίνουν σε σχολή Πληροφορικής χωρίς να ξέρουν πληροφορική...


-Ανούσια αλλαγή!
Α.Δ: Τέτοιες αλλαγές έχουν γίνει! Ακόμη και το περιεχόμενο των σχολικών εγχειριδίων παραμένει ίδιο. Έχουν προσπαθήσει να κάνουν μια μεταρρύθμιση όπως πάντα ξεκινώντας από την κορυφή και όχι από τη βάση- επιφανειακή και όχι ουσιώδης. Προσπαθούν να δώσουν μια "άλλη" διάσταση, βασιζόμενοι σε ευρωπαϊκά πρότυπα αλλά αποτυγχάνουν. Αντί να προωθήσουν την κριτική σκέψη, την έρευνα και να "ελευθερώσουν" στην ουσία τους μαθητές, η εκάστοτε κυβέρνηση θεωρεί πώς π.χ. με τον τρόπο εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο έγινε κάποια μεταρρύθμιση...


-Η πίεση όμως των Πανελλαδικών θα εξακολουθεί να υπάρχει-μηχανιστική μάθηση, παπαγαλία κλπ θα συνεχίσουν να υπάρχουν!
Α.Δ: Δυστυχώς!


-Αναφερόμενοι στον νέο τρόπο εισαγωγής στα ΑΕΙ. Τι προβλέπεται;
Α.Δ: Οι μαθητές θα εισάγονται σε σχολές και όχι σε τμήματα. Για παράδειγμα ένας μαθητής της θεωρητικής κατεύθυνσης με τις εξετάσεις θα εισάγεται στη Φιλοσοφική σχολή. Εκεί θα πραγματοποιεί ένα προπαρασκευαστικό έτος και από εκεί με εξετάσεις θα περνά σε κάποιο αντίστοιχο τμήμα-π.χ. Φιλοσοφικό τμήμα, Παιδαγωγικό, Ιστορικό κ.ο.κ.


-Πιστεύετε ότι θα αποδώσει το νέο σύστημα σε περίπτωση που εφαρμοστεί;
Α.Δ: Ακόμη δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη καθώς δεν έχει εφαρμοστεί. Αλλά ακούγονται αρκετά αρνητικά σχόλια.


-Παραδείγματος χάρη;
Α.Δ: Εικάζουν ότι είναι διαβλητό-αναφέρομαι στο μετά το προπαρασκευαστικό έτος του Πανεπιστημίου. Δεν ξέρουμε αν θα λειτουργούν οι πελατειακές σχέσεις, καθώς δεν είναι και γνωστός ο τρόπος εξέτασης...καταλαβαίνεις!


-Καταλαβαίνω... Είστε αισιόδοξη πώς κάποτε μπορεί να αλλάξει ή έστω να βελτιωθεί έστω στο ελάχιστο το ελληνικό σύστημα παιδείας;
Το κάποτε είναι δυστυχώς πολύ αόριστο καθώς και αβέβαιο-όπως ακριβώς και η ελληνική παιδεία. Είναι πολλά που πρέπει να αλλάξουν-αυτό που δεν συνειδητοποιούν οι περισσότεροι είναι πως πρέπει να αλλάξουν στη βάση. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε αλλαγές της παδείας...!

Βέγγος ήταν μόνο ένας...

Στην ιστοσελίδα veggos.gr το μαύρο έχει βρει τη θέση του, κατάφερε να διώξει το λευκό από το ασπρόμαυρο φόντο στο οποίο μάθαμε, συνηθίσαμε, αγαπήσαμε να τον βλέπουμε. “Η Ελλάδα έχασε το γέλιο της” αναγράφεται στο πάνω μέρος του συγκεκριμένου site και κανείς δεν μπορεί να φέρει αντίρρηση.

Μπορεί στις μέρες που ζούμε, η Ελλάδα να έχει χάσει από καιρό το χαμόγελό της, αλλά η “φυγή” του Θανάση Βέγγου δεν κόβει χαμόγελα, κόβει το γέλιο, εκείνο το συνεχόμενο, παρατεταμένο γέλιο που είχε ο ίδιος και έμοιαζε με κραυγή ελευθερίας. Ελευθερία έκφρασης, κίνησης, υποκριτικής, ηθοποιίας. Όλα εκείνα που τον έκαναν “σχολή”, που του έδωσαν το δύσκολο τίτλο της μοναδικότητας.

Γιατί, ποιος έχει ενστάσεις (και αν έχει, ας τις παραθέσει από κάτω) ότι ο Θανάσης Βέγγος ήταν ένας “αταίριαστος” άνθρωπος, σε ένα περιβάλλον ελληνικού κινηματογράφου, το οποίο δεν ήταν κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του (τη χρυσή εκείνη περίοδο, το ελληνικό σινεμά ήταν μια μικρογραφία του Χόλιγουντ), αλλά εκείνος ποτέ δεν έκατσε να φορέσει “κοστούμι” για να νιώσει μέρος του συστήματος. Μακριά από κοσμικότητες, σε απόσταση εξωφρενικής ασφαλείας από τα ΜΜΕ (πιο εύκολο ήταν τα τελευταία 50 χρόνια να μιλήσεις με τον εκάστοτε πρωθυπουργό της χωράς, παρά με τον Θου-Βου), σε μια μοναχικότητα που έβγαινε ακόμη και στο πανί.

Οι ταινίες του ήταν “Βέγγος”. Είχαν ένα μπραντάρισμα που όμοιό του δεν έχει βιώσει ο ελληνικός κινηματογράφος. Και η Αλίκη Βουγιουκλάκη ήταν κάτι το ξεχωριστό, αλλά οι κομεντί της, θα μπορούσαν να έχουν πρωταγωνίστριες και την Τζένη Καρέζη ή τη Μάρω Κοντού. Στο Δράκο μόνο αυτός θα μπορούσε να ήταην. Τα χαστούκια από τον Χατζηχρήστο στον Ηλία του 16ου μόνο εκείνος μπορούσε να τα δεχθεί στην πραγματικότητα και όχι “μονταρισμένα”. Στο Τι Έκανες στον Πόλεμο Θανάση, ποιος θα μπορούσε να κερδίσει έτσι το κοινό; Στο Θου-Βου δεν θα μπορούσε να παίξει άλλος. Κανείς.

Κι όμως, δεν ήταν σταρ. Δεν ήταν Κώστας Βουτσάς (ίσως με διαφορά ο πιο star quality ηθοποιός αυτής της χρυσής περιοχής), δεν είχε την ιδιοσυγκρασία του Κώστα Χατζηχρήστου, ούτε την καθολική αποδοχή π.χ. του Βασίλη Αυλωνίτη. Ναι, ο Θανάσης Βέγγος είχε τρελαμένους οπαδούς-θεατές, αλλά μια μερίδα κοινού έβλεπε τις δουλειές του σαν b-movies ή τέλος πάντων “κρύου” χιούμορ, παρότι επρόκειτο για τις πιο one man show ταινίες που έχει να επιδείξει ο ελληνικός κινηματογράφος.

Ίσως, να υπάρχει ένα ποσοστό αλήθειας σε αυτό, όμως οι ταινίες του Βέγγου δεν ήταν βασισμένες στις έξυπνες ατάκες. Ήταν “κτισμένες” πάνω στο πώς τις έλεγε, πώς τις εξέφραζε με γουρλωμένα μάτια, με σπασμωδικές αντιδράσεις, με ένα χαμόγελο που δεν ήξερες αν ήταν ψυχοπαθή που του αρέσει να γελάει ή ενός εύθυμου ανθρώπου που ξέρει να τρελαίνεται.

Κι έξω από αυτά, μακριά από τα φώτα, στο προσωπικό του, ήσυχο σκοτάδι, να κρατάει μια απόσταση, να παρατηρεί αλλά να μην παρακολουθεί, να κοιτάζει, αλλά να μην μένει κολλημένος στα όσα συμβαίνουν γύρω του. Τα τελευταία χρόνια, καθώς μεγάλωνε, καθώς έφτανε στο τέλος, το περίμενε λες και ήταν έτοιμος από καιρό.

Εμφανίστηκε σε μετρημένες βραβεύσεις (μία στον Κορυδαλλό το 2002, μία στο Φάληρο για την πλατεία που πήρε το όνομά του, άλλη μία στον Κάρολο Παπούλια για το Τάγμα του Φοίνικα και στα βραβεία του περιοδικού Status). Πήγε, κάθισε, δεν μίλησε πολύ, έκλαψε λιγότερο, συγκινήθηκε αρκετά. Όχι για να τον δουν οι κάμερες, γιατί απλώς δεν περίμενε ότι θα μείνει στην ιστορία.

Δεν υπάρχει αμφιβολία: Ήταν ένας και σαν αυτόν δεν θα γίνει άλλος κανείς. Τώρα που σταμάτησε να τρέχει, καταλάβαμε ότι σαν τον Βέγγο, έτρεχε μόνο ο ίδιος...

Πηγή: http://news247.gr