Ενημέρωση - Αδράνεια= 0-1

(Το συγκεκριμένο άρθρο αφορά το νησί της Λήμνου, μιας και προέρχομαι από εκεί και πρόσφατα την επισκέφτηκα...)

Ξεφυλλίζοντας πρόχειρα μια τοπική εφημερίδα του νησιού παρατηρεί κανείς τα εξής:

1)Η εκτασή της κυμαίνεται στις 4 σελίδες (maximum!)

2)Οι διαφημίσεις καλύπτουν το 30% της σελίδας-και περιλαμβάνονται σε όλες τις σελίδες.

3)Δεν συμπεριλαμβάνονται πρόσθετα ενημερωτικά έντυπα, πέρα από τα διαφημιστικά

4)Οι ειδήσεις που αναγράφονται αφορούν αποκλειστικά και μόνο τη Λήμνο και η έκταση τους είναι πολύ μικρή.

  Είναι λογικό μια τοπική εφημερίδα σε ένα μικρό νησί όπως η Λήμνος να είναι μικρή σε έκταση και οι ειδήσεις που να περιλαμβάνει να είναι λίγες. Είναι απόλυτα κατανοητό να υπάρχουν διαφημίσεις σε ένα ενημερωτικό μέσο προκειμένου να ενισχυθεί η αγορά του νησιού. Αρκούν όμως μόνο αυτά; Το νησί διαθέτει ραδιοφωνικούς σταθμούς, αλλά οι περισσότεροι είναι αυτόματοι, ενώ όσοι έχουν δελτία ειδήσεων είναι ελάχιστοι. Και φυσικά το νησί δεν διαθέτει τοπικό κανάλι...

  Το νησί έχει πλείστα κα διαφορετικά προβλήματα. Ο εμπορικός σύλλογος νοσεί. Τα αγροτικά τμήματα έχουν παραμεληθεί και κανείς δεν ενδιαφέρεται για τη βελτίωσή τους και την βοήθεια για ανασύσταση. Οι συγκινωνίες βρίσκονται υπό διάλυση-τα καράβια που υπάρχουν είναι πάρα πολύ παλιά, τα δρομολόγια ελάχιστα και καθόλου συχνά, ενώ υπάρχει μόνο μια αεροπορική γραμμή και το κόστος για να ταξιδέψει κανείς ανέρχεται στα 150ευρώ (για εσωτερικό!). Αποτέλεσμα των κακών συγκινωνιών είναι και ο χαμηλός τουρισμός, ο οποίος όταν έρθει στη Λήμνο έρχεται αντιμέτωπος με πάρα πολλά προβλήματα όπως οι κακές υποδομές κ.α. Παράλληλα, το καινούριο τμήμα του Πανεπιστημίου Αιγαίου που ήρθε στο νησί βρίσκεται υπό διάλυση, καθώς δεν υπάρχει ούτε σταθερό κτήριο για τα μαθήματα, ούτε λέσχη σίτισης που να εξυπηρετεί τους φοιτητές. Αυτα είναι μερικά από τα προβλήματα που έχει το νησί...

 Και οι κάτοικοι τι κάνουν; Γνωρίζουν τα προβλήματα...  Οι εφημερίδες και το ραδιόφωνο θα κάνουν μια μικρή αναφορά-θα εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους, θα καταδικάσουν τους "υπαίτιους" των προβλημάτων αλλά...μέχρι εκεί. Οι κάτοικοι αδρανούν και δεν προβαίνουν σε ενέργειες για ανατροπή της κατάστασης. Μένουν απλοί παρατηρητές των όσων συμβαίνουν και τα αποδέχονται σχεδόν μοιρολατρικά-"Που να τρέχεις τώρα; Πάντα έτσι ήταν,τώρα θα αλλάξουν;" Οι πολτικές "δυνάμεις" επαναπάυονται στην εξυπηρέτηση των προσωπικών συμφερόντων ενώ το φοιτιτικό κίνημα αδρανεί μεριμνόντας μόνο για φλέγοντα ζητήματα όπως τη διοργάνωση party(!). Αν και έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες από τους κατοίκους για διαμαρτυρία είναι παροδικές, καθώς δεν υπάρχει προβολή των προβλημάτων προς τα έξω, ενώ οι πολιτκοί ως συνήθως δίνουν τις υποσχέσεις της στιγμής. Ως επακόλουθο, επέρχεται η απογοήτευση και φυσικά η απραγία.

 Κατά τη γνώμη μου ένας βασικός παράγοντας που συμβάλει σε όλη αυτή την κατάσταση είναι η ενημέρωση. Δεν υπάρχει σωστή ενημέρωση των πολιτών. Και δεν αναφέρομαι στο γεγονός ότι δεν γνωστοποιούνται τα προβλήματα, αλλά στο γεγονός ότι δεν υπάρχει προτροπή για επίλυση των προβλημάτων. Δεν υπάρχει προτροπή για μίμηση αντίστοιχων παραδειγμάτων. Η τηλεόραση απλά προβάλλει ειδήσεις-κανείς όμως δεν την αξιοποιεί ορθά. Αποδέχονται ειδήσεις χωρίς να σκεφτούν ότι υπάρχει άμεση σύνδεση και με το υπόλλοιπο τμήμα. Αντί οι τοπικοί φορείς ενημέρωσης να συζητήσουν καταστάσεις που εύκολα μπορούν να παραλληλιστούν με τον τόπο και να δώσουν στους κατοίκους τροφή για σκέψη, κάνουν μια απλή αναφορά. Υπάρχει έλλειψη ερισμάτων. 

 Δεν λέω πώς οι φορείς ενημέρωσης είναι αυτοί που θα δώσουν λύση στα προβλήματα. Λέω πως αυτοί οφείλουν να δώσουν την προτροπή για να αλλάξουν οι καταστάσεις. Και βέβαια οι κάτοικοι θέλουν να ανατρέψουν τα πράγματα. Χρειάζεται όμως ενίσχυση της θέλησης τους. Πρέπει να μην υπάρχει παραίτηση από τον αγώνα. Πρέπει να υπάρχει συνεχείς ενθάρρυνση για προσπάθεια. Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουν ότι χωρίς δραστικά μέτρα δεν υπάρχει αποτέλεσμα. Και φυσικά η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζει όχι μόνο τη Λήμνο αλλά τη χωρα γενικότερα...